Een zonnige start richting Amsterdam

Onze dag begon om 14:30 uur. We vertrokken vanuit Rotterdam naar Amsterdam. Helaas deed de shuttlebus er iets langer over dan verwacht, maar dat mocht de pret niet drukken. Eigenlijk was die rit erheen al gezellig: een beetje kletsen met andere festivalgangers. Waar de hitte ons in de bus nog tegenstond, waren we bij aankomst op het terrein ontzettend blij met het zonnetje. Geen wolkje aan de lucht en 29 graden.

Eindelijk op het terrein

Door de vertraagde – maar gezellige – shuttlebus waren we uiteindelijk rond 17:00 uur binnen. Maar eerlijk: dat maakte niks uit. Zodra we het terrein opliepen, waren we dat allang weer vergeten. Overal prachtige mensen in goede outfits, zonnebrandgeur en verbrande schouders waarvan je weet dat mensen morgen spijt gaan hebben.

Dansen bij Saoirse en Job Jobse

We haalden een drankje, zochten meteen de rest van onze vrienden op en begonnen bij Saoirse in de Poppy. Na hier eventjes te hebben gedanst, kregen we honger en haalden we snel een puntzak friet, want Job Jobse begon inmiddels ook bij de Lotus.

Deze stage was in een nieuw jasje gestoken. In plaats van een reguliere tent, zoals de vorige jaren, leek het nu op een soort kas/arena. Ook waren er stellages toegevoegd, waardoor er aan de voor- en achterkant op meerdere ‘etages’ kon worden gedanst.

Hoewel ik af en toe wat anxiety kreeg van de springende mensen op de luchtbrug boven de dj – omdat deze zodanig meebewoog dat ik bijna dacht dat hij door zou zakken – gaf het wel een extra laag (letterlijk en figuurlijk) aan de stage. Je vibede ook mee op de energie van de mensen op de stellages.

Uiteraard draaide Job weer lekkere plaatjes en aan de sfeer in het publiek en alle dansende mensen te zien waren wij niet de enigen die dat vonden.

Even bijkomen aan het water

Na de set van Job gingen we even aan het water zitten omdat onze benen een beetje moe begonnen te worden. Even chillen naast de Poppy aan het water en mensen kijken in het zonnetje – gelukkiger ga je ons niet krijgen.

Het absolute hoogtepunt: Honey Dijon

Hierna gingen we snel terug naar de Lotus, want Honey Dijon begon daar. Deze langverwachte set – waar wij persoonlijk het meest naar uitkeken, omdat ze op Dekmantel echt fantastisch was – stelde geen seconde teleur: een krachtige dosis house en energie waar ze om bekendstaat.

Zij was voor ons echt het hoogtepunt van de dag. Zonder twijfel. Ook omdat tegen de tijd dat zij begon het golden hour was aangebroken, waardoor alle knappe mensen er opeens nóg mooier uitzagen.

Een magische afsluiting van Young Marco

Young Marco kreeg vervolgens de eer om af te sluiten en deed dat op indrukwekkende wijze. Met zijn dromerige, euforische elektronica bracht hij nog één keer alle emoties van het weekend samen en stuurde hij iedereen met een grote glimlach naar huis.

Tegen de tijd dat Young Marco begon, voelde iedereen die dag ondertussen wel in zijn benen. Mensen zaten meer op de grond, schoenen gingen uit en iedereen probeerde nog een laatste beetje energie uit zichzelf te halen.

Maar juist daardoor voelde die afsluiting zo goed. Zijn set had iets dromerigs. Overal stonden mensen met hun armen om elkaar heen of gewoon met hun ogen dicht te dansen.

Nog een laatste poging bij SHERELLE

Wij probeerden daarna nog heel even SHERELLE mee te pakken bij de Swamp, maar eerlijk gezegd konden we echt niet meer. Hoewel haar breakbeats ons nog even wakker hielden, voelden we dat het tijd was om af te druipen en besloten we de shuttlebus terug te pakken.

Dankjewel, Lentekabinet

Toen we thuiskwamen, waren we bijna verdrietig dat het was afgelopen. Maar wat hebben we genoten. Dankjewel, Lentekabinet.

Gelukkig staat Dekmantel Festival alweer om de hoek. Zien we jullie daar? Haal hier je Tickets