Toffler festival 2021 – Kletsnat en vies

Toffler Festival

Toffler Festival

In hartje Rotterdam, op 5 minuten loopafstand van het Centraal Station, bevindt zich aan de Weena de ondergrondse nachtclub Toffler. De club is erg geliefd en om deze reden is het ook niet gek dat zij voor de zesde keer een uitverkocht festival organiseerde. Het festival vindt normaal gesproken plaats in de zomer maar door de coronamaatregelen is het naar zaterdag 2 oktober verschoven. Ik ben inmiddels een doorgewinterde raver maar, het liefst dans ik wel droog én niet in de regen. De goden waren niet met ons, het was een regenachtige dag en je zou denken dat ik zou zeggen dat Toffler festival de zon liet schijnen. Maar niets was minder waar, het werd nog veel natter, donkerder en viezer. En stiekem past dit ook wel bij Toffler festival. Eigenlijk kon het dus niet beter. 

Festivallovers op Toffler
Festivallovers

Gratis liften

Bepakt en bezakt (ik neem altijd te veel spullen mee), ging ik van Leiden naar Rotterdam Centraal. De week daarvoor was ik naar een techno festival in Amsterdam geweest (ik noem geen namen), waar er geen bussen terug reden naar het station. De ubers kosten 50 euro voor een rit van 10 minuten. Dit was echt slecht geregeld en ik kwam dus bijna niet thuis. Dat wilde ik deze week voorkomen. Ik dacht slim te zijn, door mijn vouwfiets mee te nemen naar het festival. Eenmaal in de trein kwamen we er achter dat er gratis pendelbussen van én naar het festival reden. Dit noem ik service want, vaak kosten pendelbussen toch weer een tientje. Ik kon mijn vouwfiets parkeren bij het station en we stapte in één van de pendelbussen. 

Past dat?

We kwamen vroeg aan op het festival, rond een uurtje of één. De beveiligers stonden op scherp, ik moest mijn haarlak weggooien. Hij was gelukkig bijna op. We kochten een grote locker. Ik vond deze alleen niet perse heel groot. Ik zag eigenlijk weinig verschil met de kleine lockers. Toch kreeg ik net aan mijn veels te grote tas naar binnen gepropt (ik geef het toe). Het festivalterrein had 2 grote tenten en 1 stage zonder tent. Dit was voor de echte diehards niet van suiker zijn. Er waren ook veel zitplekjes en het terrein was mooi versierd. Er lag een groot meer waar je met een brug over heen kon lopen. Aan de overkant waren veel picknicktafels waarbij je uitzicht had over de rest van het terrein.
Bij binnenkomst begon het te regenen en daarom doken we gelijk de tent in. We begonnen bij de Future Shock Area met Mirella Kroes in de achterste tent van het festival. Hier kwam vervolgens één van de headliners, Enrico Sangiulano draaien. Ik mistte Charlotte wel naast zijn zijde haha. Vervolgens zijn we een kijkje gaan nemen in de andere tent bij Benny Rodrigues en Michel De Hey.

Wil je met mij trouwen?

Tijdens het festival regende en stormde het best hard. Ik had gelukkig in mijn bepakking een poncho mee genomen. Om tijd te besparen gooide ik de poncho over mijn hoofd om snel naar de wc te rennen. Het leek net een sluier. “Ga je vandaag trouwen?” heb ik ongeveer 7 keer gehoord terwijl ik van de ene naar de andere kant rende. Ik had zelf de link totaal niet gelegd. Het zou leuker zijn als iemand vroeg of ik wilde trouwen haha. Reinier bijvoorbeeld. Iedereen die ik sprak kwam eigenlijk voor zijn afsluitende set. 

“Shotje condens alstublieft”

Toen die laatste set van Reinier was aangebroken werd het steeds drukker in de tent. “KARREN MAAR!” klonk door de speakers en het publiek werd helemaal gek. Er kwamen klassiekertjes voorbij maar toch zijn ze altijd weer anders doordat Reinier zijn muziek live maakt. De lichtshow maakte het hierbij helemaal af. Het regende zo hard dat het binnen ook begon te lekken. Grote druppels vielen soms op je gezicht. Lekt die tent nou of gaan wij met zijn alle zo hard dat de condens op je gezicht valt? Achteraf gezien was het dat laatste. Reinier moest paraplu’s neerzetten boven zijn decks zodat deze niet te nat zouden worden. In mijn beker had ik inmiddels een aardig shotje condens gespaard. 5 euro voor degene die het opdronk, ik kon alleen niemand vinden. Wel genoeg mensen die keihard gingen op de set op die beukersek van Reinier. Wat was dit een zieke afsluiter!

Vies en nat

Haha, ik had laarzen aan maar op de terug weg lag er een aardige modderpoel door de regen die was gevallen. Iedereen ging met hele vieze schoenen naar huis, even vies als de tent en die keiharde afsluitende set. Toen ik naar buiten liep zag ik pas hoe mooi het terrein eruit zag in het donker met alle lichtjes en, ik had het te doen met de organisatie. Al dat werk voor niks, niemand is die tent uitgekomen. Al gaat het in Rotterdam niet om lullen maar poetsen. Fuck die poespas. Het was een echt TOFFLER festival. Nat vies donker en keiharde beukers. Rotterdams karren. 

 

Toffler viert ook zijn 10 jarige bestaan in november en daar wil je toch bij zijn? Check deze LINK!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *